Saskia's weblog

Sentiment

Toch zit ik een beetje raar in elkaar. Terwijl ik dit type ligt mijn iPhone zich te synchroniseren met iTunes. Als ie daarmee klaar is, zet ik er een gieg of wat aan muziek op.

Hoezeer ik ook zeer van nieuwe gagdets hou, ik heb ook een grote hang naar "dingen van vroeger". Jeugdsentiment dus. Van wie ik dat heb is trouwens niet zo moeilijk: van mijn vader.

In de aanloop naar mijn veertigste dertigste verjaardag heb ik er zo mogelijk nog meer last van. Zo bezoek ik vrijwel dagelijks de site Jeugdsentimenten.net en bijna altijd klinkt er een luidde "O, ja dat hadden wij ook....". Vandaag de knikkerbaan.

De blogjes vervullen me met een lekker soort weemoed. Ik weet niet goed waarom ik er zo'n "last" van heb, maar in de wetenschap dat die tijd nooit meer terug komt zucht ik nog maar eens diep.....

Ik zie dat mijn iPhone klaar is met synchroniseren. De waan van vandaag de dag roept :-)

Beugelbekkie

Keb een beugelbekkie voor mijn eigen bestwil....Da's goed voor later, oh daar twijfel ik niet aan... (Kinderen voor Kinderen):

Vandaag was ik bij de tandarts. De reden van mijn bezoek is dat het glazuur van mijn voortanden aan het verdwijnen is. Dat is behalve enigszins pijnlijk ook niet bepaald mooi of handig. Dus zeeg ik neer in de tandartsstoel en opende gewillig mijn mond. "Ah", zei de tandarts. "Ik zie het al: je bent een klemmer. Nee, geen knarser". Dus....En aangezien tandartsen altijd gelijk hebben kon ik niet anders dan bevestigend knikken.

Ik weet dat ik dat ben. Mijn hele leven lang klem ik -ongewild en ongemerkt- mijn kaken op elkaar. Zodoende heb ik altijd spanning op mijn kaken. Dat ik daar geen hoofdpijn van krijg is volgens de tandarts een wonder. Daardoor zijn mijn tanden en kiezen dusdanig versleten dat nu verval optreedt. Hee meneer de tandarts, ik word ook een dagje ouder.....De bovenkant van mijn ondertanden klemt daardoor voortdurend tegen de achterkant van mijn voortanden. Volg je het nog? Dat zorgt ervoor dat mijn boventanden heel dun geworden zijn en daardoor vlieg het glazuur eraf.

"Ik zie het aan al je kiezen en tanden. Overal zit slijtage", zei de tandarts Ja, wrijf het er nog maar eens in. "Als je nu niets doet heb je over 10 a 20 jaar geen eigen kiezen en tanden meer". HUH? WATTE? Shit. Beelden van een tandenloze oude vrouw schieten door mijn hoofd. Hellup. Maar ja, de tandarts zal het wel weten. Toch? Hij heeft altijd gelijk.

Enigszins geruststellend ging hij verder: "Maar verder heb je een prima gebit". Wat zeg je? Over 10 jaar vallen mijn kiezen en tanden uit m'n bek en nu zeg je dat ik een goed gebit heb. "Zeker nooit een beugel gehad vroeger?", gaat de tandarts onverstoorbaar verder. Nee, knik ik enigszins ongelukkig. Ik geloof dat ik de bui al een beetje zie hangen.

"De beste optie is een beugel. Zo eentje met slotjes. Het duurt maar negen maanden, maar dan.....". Ik hoor het niet meer. Een beugel? Ikke? Op m'n 39e nog? Help.....Wat zei u daar meneer de tandarts? "Met een beugel kunnen we je overbeet corrigeren zodat je kiezen en tanden niet meer zo strak op elkaar komen te staan. Bovendien komen je voortanden 4 mm (kunt iemand aanwijzen hoeveel dat is???) naar voren te staan en dat is alleen maar mooier naarmate je ouder wordt". Klinkt alleszins redelijk lijkt me. "Maar het mooiste is, vervolgt de tandarts, dat als je straks 70 bent je blij zult zijn met deze beugel". Ik kijk de tandarts niet begrijpend aan. "Ja, zei hij. Is het je nooit opgevallen dat bij oudere mensen je vaak alleen de ondertanden ziet? Dat komt omdat door de zwaartekracht de onderkaak gaat hangen. En dan heb jij tegen die tijd een paar mooie tanden". Nou, dat is een fijn vooruitzicht. Niet waar?

Als ik enigszins van de schrik bekomen ben probeer ik het gezegde te herhalen. Niet dat ik twijfel aan het gelijk van de tandarts hoor, maar ik wil het toch ff zeker weten. En wordt dat vergoed door de verzekering? "Als je een goede verzekering hebt wel, ja". O, nou dat zal ik eens op gaan zoeken, maar ik geloof/hoop het wel.

Omdat ik voel dat ik weinig keuzemogelijkheden heb beslis ik ter plekke er dan maar voor te gaan. Als ik het nu doe ben ik er voor de kerst vanaf. De tandarts heeft immers gelijk: een beugel helpt me om mijn overbeet te herstellen, daardoor kan ik niet meer klemmen en wordt de ernstige slijtage van mijn tanden en kiezen een halt toegeroepen. Bovendien worden mijn voortanden er mooier van. En als toefje op de taart: als ik later groot ben dan heb ik een paar mooie ondertanden. Kijk, daar doe je het voor: mooi zijn op je 70e of 80e, toch?

15 april is het zover. Dan krijg ik in een twee uur durende sessie mijn beugel.

Slik...

De tandarts heeft altijd gelijk. Zo niet, dan sla ik al z'n voortanden uit z'n mond ;-))

Reisverslag Serfaus

Serfaus. Deze wintersportplaats staat vooral bekend vanwege de kindvriendelijkheid. In sommige lijstjes staat het zelfs op nummer 1. Serfaus vormt samen met Ladis en Fiss één groot skigebied. Serfaus betekent voor mij ook weer 'ns een nieuw skigebied, want zoals vaste SnowRepublicans wel weten is het Hinterglemm/Saalbach mijn favo skigebied tot nu toe. Maar daar zou wel eens verandering in kunnen komen...

Omdat we de files van de krokusvakantie (zuid en Duitsers) voor wilden zijn besloten we al op donderdagochtend te vertrekken. Een fout besluit, al wisten we dat nog niet. We hebben er uiteindelijk namelijk maar liefst 16 uur over gedaan....Sneeuw, slecht weer en vooral heel, heel, heel veel files (met afgesloten wegen tot gevolg, waar wij natuurlijk in stonden).

In deze file stonden wij. Een afgesloten weg vanwege een ongeluk. Sneeuw en heel, heel, heel veel vrachtwagens...zucht

Uiteindelijk pas rond 22.00 uur in het hotel (Hotel Rex) aangekomen. Moe en gaar. Dus snel even uit Mozart uit laten en dan snel een tukkie doen. Ja, Mozart was ook mee. Of de hoteleigenaar daar zo blij mee was, durf ik overigens te betwijfelen....

De volgende dag blijkt Serfaus er heel anders uit te zien dan bij nacht. We blijken middenin het centrum te zitten (voor de kenners vlak voor Raika en praktisch naast de George's). We lopen richting de gondels en concluderen dat het toch wel handig is dat ze die gondels dicht bij elkaar hebben geplaatst. Maar wat vooral handig is, is het ondergrondse treintje dat je snel en efficiënt door Serfaus brengt.

We kopen een skipas, trekken de boards aan en vertrekken richting de pistes. Het is overigens behoorlijk mooi weer, en na de verse sneeuw van de afgelopen dagen zijn de omstandigheden prima en ook de drukte valt mee. Maar we weten dat het morgen (zaterdag) anders zal zijn als de hele meute aankomt...Omdat we Mozart nog niet al te lang alleen durven te laten halen we 'm rond drie uur op en verkennen samen met hem de rest van Serfaus. Het is natuurlijk onnodig om te zeggen dat Mozart weer alle aandacht kreeg...

Drukte in de straten van Serfaus

Het gebied

De dagen erna verkennen we met de rest van de groep het gehele gebied. Het gebied is prachtig; je skiet er regelmatig tussen de bomen door, maar ook net zo vaak boven de boomgrens. De pistes liggen er over het algemeen goed voor en worden goed geprepareerd. Natuurlijk zijn er ook nadelen. Zo eindigen de meeste pistes in een pad. En dat vinden wij snowboarders over het algemeen minder prettig. Het betekent: afremmen, geen bochtjes kunnen maken en soms zelfs klunen. 

Er zijn op diverse pistes evenzo diverse bergrestaurants. Een aantal zijn nieuw, groot en massaal. Maar er zijn ook restaurants die nog wel authentiek zijn. Bijvoorbeeld die bij de Almbahn. Leuk om de verschillen te zien. 

De liften

Een jaar of tien geleden stond het gebied bekend als het "sleepliftparadijs". Omdat ze daar vroegtijdig hebben ingezien dat dat niet meer voldoende is om wintersporters te trekken hebben ze daar vele tientallen miljoenen geïnvesteerd in liften en restaurants. Dat heeft geresulteerd in een groot aantal prachtige stoeltjesliften en gondels. Vorig jaar opende de Almbahn (zie foto met het "sauna" gondeltje) en dit jaar de 8 persoonsstoeltjeslift mét stoelverwarming Koningsleiten. Kortom: prima liften die je snel en comfortabel naar boven brengen. Een genot! 

Ik met Mozart in de gondel

Waar ik weliswaar zelf geen gebruik van heb hoeven maken (een snowboard draagt met die makkelijke schoenen toch behoorlijk makkelijk) zijn de skidepots. Je vindt ze er onder de gondels en je kunt er tegen een redelijke prijs je skischoenen en ski's in dumpen. En dus heerlijk op je comfortabele schoenen richting je acco of après ski lopen. Geen gesjouw dus!

De drukte

Ja, het was druk. Heel druk. Dat betekent natuurlijk dat je lang(er) in de rij moet voor de liften. Maar ook veel kinderen. Heel, heel, heel veel. En dat betekent dus: oppassen geblazen. Tja, en zij hebben maar oog voor één ding: de ski-juf. Dus heel veel klasjes die als een slinger over de piste gaan. De meeste kinderen waren overigens Nederlands, net als veel skileraressen. Dat maakt het natuurlijk allemaal reuze interessant voor gezinnen met kinderen.

En ja, het is interessant voor kinderen. Ze maken er bijzonder veel werk van met speciale voorzieningen voor kinderen. Een speciaal kinderhotel (St. Zeno), kinderrestaurrants en kinderbelevenissen zoals het Dinoland. Dus ja, ik begrijp waarom het zo hoog staat in de kind-vriendelijkheids-top.

Apres-ski

Na de Mooserwirt (Sankt Anton), de Kuhstall (Ischgl) en De Goasstall (Hinterglemm) bevonden wij ons wederom in een apres-ski-paradijs. Ik hou er van! Dus togen we de eerste twee avonden naar de Patschi's om daar uitbundig apres-ski te vieren. En ja hoor ze kwamen allemaal voorbij: het Fliegerlied, de IJsberen en alles wat te maken heeft met apres-ski. En toch zijn we de rest van de week ergens anders uit ons dak gegaan. In de George. Wat een heerlijke tent. Lekkere ongedwongen sfeer, elke avond uitpuilend van de mensen, goede en leuke apres-ski muziek en goed personeel. Omdat we in de carnavalsweek waren was het op de carnavalsmaandag en -dinsdag gezellig versierd en nóg leuker. Heerlijk ook dat je gewoon op de banken mocht dansen :-). Kortom: absoluut een aanrader!!

Het dorp

Serfaus is behoorlijk luxe getuige de vele winkeltjes met veel dure kleding. Daarnaast zie je het ook aan de auto's van de bezoekers. Maar het meest merk je het wellicht nog wel aan de prijzen op de piste: die zijn behoorlijk Frans te noemen. Voor een gluhweintje betaal je gerust vijf euro...

Vaak wordt de vergelijking gemaakt met het mondaine Ischgl. Ik kan me dat gerust voorstellen, maar toch ben ik 't er niet mee eens. Ischgl is echt mondain met de Russen in hun bontjassen en de Zwitsers met hun Cayennes. Serfaus is wat dat betreft toch echt iets minder decadent.
Zeker ook als je weet dat er in de hoofdstraat nog diverse stallen (met inhoud!) te vinden zijn. Je moet er alleen oog voor hebben..

Her en der heb ik gelezen dat Serfaus autovrij is. Nou, no way! Er rijden vooral 's ochtends zeer veel auto's, maar ook 's middags als er een agent geposteerd wordt zijn er nog steeds talloze auto's die zich een weg banen richting hun acco.

Het weer

We hadden prachtig weer. Aan 't begin van de week was het behoorlijk koud. 's Nachts vroor het zomaar 12 graden en ook overdag bleef de thermometer onder de nul. Gedurende de week liep de temperatuur op en aan het einde van de week was het behoorlijk boven nul. De zon liet zich in deze week van z'n goede kant zien; tot donderdag was het vrijwel onbewolkt. Donderdag en vrijdag was het behoorlijk slecht: wolken, wind en vrijdag zelfs regen. Bah!

Onze accommodatie

Ons hotel was absoluut een aanrader. Centraal gelegen, mooie kamers en een zeer vriendelijke bazin. De "ober" die je bedient tijdens het ontbijt en het avondeten weet al snel of je liever koffie of thee wenst bij je ontbijt. 's Avonds (HP) kun je je behoorlijk volstoppen met het vijfgangen menu.

Losse eindjes:

- Mobiel gevonden op de piste. Keurig gemeld en terugbezorgd bij de rechtmatige eigenaar Geeneens een bedankje...

- Kind gevonden. Via de politie teruggebracht bij de rechtmatige ouders. Geeneens een bedankje. Tip: geef je kind een briefje mee met daarop de naam van het hotel en een mobiel nummer......

- Bekende Nederlanders gevonden: Albert West en Caroline Tensen

- Is het een compliment als je door een man van 72 op 22 jaar geschat wordt?

- Mozart was de grote trekpleister. Zeker als we z'n vaatje omdeden stonden de mensen in de rij om 'm te aaien en foto's te maken. Volgende keer serieus maar eens overwegen er geld voor te vragen. Kunnen we er zeker onze apres-ski van betalen :-)

- Ga als je in een bergrestaurant aan de koffie zit en de melding "de liften gaan sluiten vanwege de wind" meteen richting de lift. Doe je dat niet direct dan loop je het risico bij een gesloten lift te komen te staan. Na een half uur verschijnt er dan een pistenbully waarin je als een sardientje in een blikje gepropt wordt en steil omhoog naar boven wordt gebracht. Het leek de Efteling wel. Maar een ervaring was het zeker (ik zei nog tegen de chauffeur: "zal ik ff rijden? Ik weet hoe zo'n ding werkt". Hij trapte er niet in helaas)

- Stop hotelgasten met een hond nooit in je nieuwste hotelkamer.

Er ligt iemand op mijn plek...

- SnowRepublicstickers plakken is een leuke sport. Vooral op andermans lichaamsdelen:

Conclusies

We zijn aangenaam verrast door de veelzijdigheid van het gebied. Skiën tussen en boven de bomen. Veel variatie in moeilijkheid van de pistes. Goede tot zeer goede liften. Goede tot zeer goede accommodaties. Het genot van het kunnen nemen van het ondergrondse treintje. Eigenlijk is alles in Serfaus tot in de puntjes geregeld. De après-ski is er fantastisch! Heb je kinderen? Dan is Serfaus inderdaad een waar kinderparadijs en zeker een aanrader.

Eén tip: ga niet (mits je niet anders kunt natuurlijk) in de vakantie. Ondanks dat het gebied goed berekend is op deze drukte, vind ik het persoonlijk bijzonder vervelend steeds om me heen te moeten kijken of er niemand aankomt als ik toevallig een bochtje wil maken. Het lijkt soms wel of ik de enige ben die de pistenregels in acht neemt....

Dus ja, ik denk dat we zeker nog eens gaan terugkomen hier!

Charmante pose

Alle foto's:

Sven the Man

Wat een triestigheid allemaal. Wat een kater. Wel fijn weer voor het saamhorigheidsgevoel bij het koffiezetapparaat, dat dan weer wel.

Er is al genoeg gezegd en geschreven.
Er zijn al genoeg grappen en grollen gemaakt.
Er is al genoeg gerelativeerd.

Toch wil ik nog het volgende zeggen:

Sven, je bent en blijft een held. Een groots sportman. We houden allemaal van je.
Gerard, je bent en blijft een held. Een groots mens dat z'n fouten durft toe te geven.

Respect!

Zucht.

Reisverslag naar Serre Chevalier deel 2

Gisteren publiceerde ik het eerste gedeelte van mijn reisverslag naar Serre Chevalier. Vandaag volgt, zoals beloofd, deel 2!

"Het begint bij mij al behoorlijk te kriebelen. Er is daar vast nog wel meer te beleven"

Dat klopt! Wat je er namelijk ook heel goed kunt doen is: snowkiten. Wow! Deze spannende en enerverende sport wordt beoefend op de "Col de Lauteret", waar de omstandigheden optimaal zijn. Omdat natuurlijk niet iedereen zomaar kan snowkiten kun je er ook les nemen waarbij je voorzien wordt van alle benodigde materiaal. Helaas was er op het moment té veel wind, waardoor deze tak van wintersport nog op mijn verlanglijstje blijft staan...

Foto's: Agence ZOOM

Dan is er nog iets bijzonder unieks wat je in Serre kunt beleven....Zelf rijden in een pistenbully. En dan bedoel ik niet: méérijden. Nee, ik bedoel ZELF sturen. Uniek! Eerst krijg je kort onderricht van een van de pistebullychauffeurs en vervolgens mag je deze vier ton kostende Ferrari onder de bully's zelf besturen. Op een speciaal uitgezet parcours krijg je te maken met alles wat je in het 'eggie' ook tegenkomt. En natuurlijk hoort daar een steile heuvel ook bij. Super gaaf. Kijk maar naar het filmpje en de foto's:

Je kunt trouwens ook 's nachts mee de piste op met een bully. Dan kun je écht zien hoe de pistes geprepareerd worden. Aanrader!

Eerst aandachtig luisteren naar Remy, de pistenbullyleraar...

"Ik hoop dat ik het allemaal kan onthouden..."

Daar ga ik!

Dit is echt kicken!

"Wow, dat klinkt echt gaaf. Heb je nog meer gaafs gedaan?"

Het gebied van Serre leent zich prima voor het maken van offpiste trips. Of je nu dichtbij de pistes wilt blijven of iets meer van de "bewoonde" wereld off piste wilt skiën: het kan allemaal. Denk eraan dat je een goede gids meeneemt en natuurlijk lawinepiepers en een schap. Want ook al lijkt het allemaal safe en veilig: een lawine ligt altijd op de loer.

"Is er ook nog tijd geweest voor ontspanning?"

Jazeker! Behalve de mogelijkheid voor het drinken van een biertje of lekker wijntje biedt Serre ook de mogelijkheid tot het nemen van een weldadig bad. De natuurlijk warme bron bij het dorp Monetier les Bains, geeft een bijzondere dimensie aan de wellnessbeleving van het sinds december 2008 geopende Les Grands Bains. Hier kun je je overgeven aan de weldaad van een binnen- en buitenbad op een constante temperatuur van 37 graden, aangevuld met allerlei extra faciliteiten. Nou, ik kan je zeggen: het was heerlijk weldadig. Fantastisch ook dat je, liggend in een bubbelbad, uitzicht hebt op de ondergaande zon die de lucht van Serre in verschillende roodtinten hult. Dan weet je ineens ook weer wat de kreet "leven als een god in Frankrijk" inhoudt....

Foto: Agence ZOOM

Losse eindjes:

- Ook hier weer veel meer skiërs dan snowboarders. Zou snowboarden dan ooit uit raken?

- Het dragen van een helm is hier behoorlijk geaccepteerd. Ook nu weer heb ik 'm met graagte gedragen. Al was het alleen maar vanwege de warmte.

- Er zijn relatief veel Engelsen toen wij er waren. Maar ook nu weer prima om mee te skiën.

- Geen zin om te skiën? Je kunt er een boel andere dingen doen: schaatsen, scheuren met een auto over een ijsparcours, nordicwalking, langlaufen en natuurlijk badderen.

- Het skigebied van Serre Chevalier heeft zelfs haar eigen iPhone App gelanceerd. Je vindt er allerlei relevante informatie zoals webcams, weerbericht, sneeuwhoogte etc.

- Meer informatie kun over Serre Chevalier kun je vinden op www.serre-chevalier.com

Conclusies:

Ik ben zeer aangenaam verrast door de variëteit van het gebied. Prachtige pistes, goed geprepareerd, veel zon én skiën tussen de bomen. De dorpjes zijn charmant en authentiek en doen in niets denken aan de typische Franse hoogbouw. Overal tref je er chalets aan, waardoor het allemaal erg vriendelijk aandoet. Per vliegtuig zit je zo in het gebied; vliegen naar Grenoble en met een taxibusjes sta je binnen vier uur op de latten.

Eten kun je er geweldig, net als het drinken van een biertje, wijntje of andere versnapering. Mocht je niet zo'n diehard wintersporter zijn kun je je hart ophalen aan andere activiteiten. Zeker in combinatie met de cultuurhistorische omgeving, waarbij vooral Briançon zeker de moeite van het bezoeken waard is, is het een ideale plek om je wintersport door te brengen.

Mij gaan ze daar absoluut nog eens terugzien!

Reisverslag naar Serre Chevalier deel 1

Zoals beloofd hierbij een uitgebreid reisverslag van mijn tripje naar Serre Chevalier in Frankrijk. Omdat het verslag een beetje té lang werd, heb ik 'm in tweeën gehakt. Deel 2 volgt dus nog!

"Serre Chevalier. Ik heb er nog nooit van gehoord..."

Dat kan best kloppen. Het is een relatief iets onbekender gebied dan de bekende Franse wintersportgebieden als VT, Espace Killy en Portes du Soleil. Toch is het een prachtig gebied met maar liefst 250 kilometer aan pistes en mag zich daarmee gerust meten met de eerder genoemde Franse gebieden.

Ik vloog met Transavia vanuit Rotterdam in slechts 1 uur en 10 minuten naar Grenoble. Het grote voordeel is dat Zestienhoven relatief klein is. Dat betekent op geringe afstand parkeren, lage parkeerkosten, snelle afhandeling bij de gate en snel je bagage. Relaxed! Transavia vliegt speciaal voor wintersporters vanaf half december tot eind maart vier maal per week (maandag/donderdag/zaterdag/zondag) naar Grenoble.

Het gebied ligt op 110 kilometer van het vliegveld van Grenoble en ligt op ongeveer dezelfde afstand van Turijn, Italië. Dat dit van oudsher strategisch een gelegen gebied is, zie je overal terug. Zo ligt de eeuwenoude stad Briançon als parel van de Alpes du Sud te pronken onderaan de pistes van het gebied, maar ook in de andere dorpen vind je diverse gebouwen uit de Romeinse tijd terug. Geen typische Franse flatgebouwen dus, maar een hele charmante plek om te vertoeven tijdens je wintersport. Het gebied bestaat uit 13 dorpjes, grofweg verdeeld in vier wijken: Briançon, Chantemerle, Villeneuve-la-Salle en Monêtier les Bains.

Oude Romeinse kerk in Monêtier les Bains

"Klinkt interessant. Kun je nog iets meer over dat historische aspect van het gebied vertellen?"

Natuurlijk! Het leuke is namelijk dat ze dat cultuur historische verwerkt hebben ín het skigebied. Juist omdat er zoveel historie over het gebied te vertellen is, hebben ze getracht dat te vatten in een project wat uitgemond is in "Neiges de culture". Langs negen pistes en in de liften die je daar naar toe brengen vind je diverse culturele activiteiten. Het vertelt je op speelse wijze over de bijzondere historie van het gebied. In de door de ontwerper van het hoofdkantoor van Rossignol gebouwde hokjes bijvoorbeeld kun je ontdekken wat Vauban, bekend geworden als bouwer van diverse vestingwerken en het belegeren van steden, eigenlijk te verborgen had...Wat dat is? Dat vertel ik natuurlijk niet...

Maar er is nog veel meer. Zo kun je er bijvoorbeeld te weten komen waarom sneeuw wit is. Door het nomaden dorp te bezoeken kun je leren hoe de mensen in andere continenten in de kou leven. Of wat dacht je van een te downloaden podcast waarin de plaatselijke held én oud wereldkampioen afdeling, Luc Alphand, vertelt over zijn passie voor het gebied en het skiën in het algemeen. Leuk!

Een ander -altijd interessant- onderdeel van Neiges de Cultures is het eten. Negen restaurants in het gebied hebben in het kader hiervan de handen ineen geslagen en een "Menu Blanc" op de kaart gezet. Ieder restaurant heeft, met behulp van een bekende chefkok (William Deleuil), een eigen menu ontwikkeld waarbij de kleur wit de hoofdrol speelt. En dat uit zich dan bijvoorbeeld in een soufflé van geitenkaas, canneloni of een heerlijke, tongstrelende en hemelse witte mousse...Maar, je kunt natuurlijk ook altijd kiezen voor kaasfondue. Ook erg lekker!

Ik was erg onder de indruk van de originaliteit en variëteit van dit project. Het is totaal anders dan waarmee andere gebieden zich trachten te onderscheiden. Want zeg nou zelf: als je boven op de piste staat en je uitkijkt over de historische stad Briançon met z'n prachtige fort is dat al bijzonder indrukwekkend, maar om iets meer over het hoe en waarom te leren maakt dat je 't allemaal nog net iets beter kunt waarderen.

"Allemaal leuk, Sas. Maar vertel nou nog ff wat meer over het gebied zelf?"

Zoals ik al schreef bestaat het gebied uit 250 kilometer piste, zijn er 63 liften en 107 pistes. Daarnaast vind je er ook een boardercross parcours en een halfpipe. Het mooiste vond ik persoonlijk dat een groot gedeelte van de pistes zich tussen de bomen bevindt. In tegenstelling tot andere, hooggelegen gebieden in Frankrijk, ski je dus zeer regelmatig tussen de dennenbomen en lariksen. Hoe charmant! De eerste dag hebben we dan ook volop genoten van de zeer goed geprepareerde pistes en de prima sneeuw. In de nacht van vrijdag op zaterdag is er op zo'n 20 centimeter verse sneeuw gevallen. Zo mogelijk nog betere omstandigheden dus. Wist je trouwens dat er in dit gebied meer dan 300 dagen dagen zon heeft? Ook toen wij er waren scheen het zonnetje regelmatig (hoewel de temperaturen behoorlijk laag waren).

Het gebied kent diverse leuke blauwe, rode en zwarte pistes. Vooral de zwarte afdaling, vernoemd naar de eerder genoemde Luc Alphand, is super om te doen. We hebben 'm dan ook met verve uitgeroepen tot onze "meest favoriete piste". Heerlijk!

Dit is het einde van deel 1. Deel 2 volgt morgen!

Neefjes tante

Gister was het een spannende dag voor mijn zusje. Het was tijd voor de 20 weken echo. En die is niet alleen spannend vanwege het geslacht, maar natuurlijk ook vanwege de gezondheid. Gelukkig was alles goed. Alles zat erop en eraan en werkte naar behoren. En..............het wordt een jongetje!!!!!!!!! Helemaal fantastisch natuurlijk in zon meiden familie als de onze. Mijn vader heeft alleen maar zussen, ik heb alleen maar zussen en tot nu toe waren er alleen nog maar kleindochters geboren. Even wennen dus dat er ineens een kereltje bij komt, maar wat ontzettend leuk. Gefeliciteerd zusje en zwager. En nu maar op zoek naar een jongens naam.

Bar, bedankt voor je tekst...heb 'm ff gestolen...

Dagje Winterberg

Afgelopen vrijdag vertrok ik met een tiental collega's om een dagje Winterberg onveilig te maken. Vrijdagochtend vertrokken in de luwte na de nacht (hé, bekende zin ;-)) en rond 5.30 vanuit het zuiden des lands richting Duitsland. Alleen rond Dortmund was het iets drukker onderweg, maar om iets over half negen arriveerden we in Winterberg.

Degenen die spullen moesten huren deden dit, skipas kopen (handig, dit jaar werken ze voor het eerst met een keycard van Skidata) en gaan. Ondanks dat het behoorlijk mistig was, was de temperatuur prima te doen (iets onder nul) en hoe hoger je kwam hoe beter het weer werd.

Het was/is behoorlijk winters in Winterberg

Omdat een aantal collega's nog nooit op de ski's had gestaan én we een heuse skilerares in ons midden hadden werd hen de eerste kneepjes der edele skisport bijgebracht. De rest ging naar boven om heerlijk te skien of te boarden. Geen wachtrijen bij de lift, gewoon lekker doorskien. De sleepliften blijft voor boarders natuurlijk een behoorlijke uitdaging, maar zelfs dat went snel.

Ik in de lift

De nieuwe zespersoonsstoeltjeslift

Tussen de middag heerlijk buiten (!) geluncht met z'n allen en daarna waren er twee kneusjes uit het skiklasje bevordert en inclusief de lerares hebben we de rest van de pistes gedaan. Ik moet zeggen dat het vooral 's middags behoorlijk druk was, dus moest je iets langer wachten bij de lift. Maar al met al was dat zeker geen enkel probleem.

Biertje, gluhweintje...

Na het skien volgde natuurlijk de apres-ski, hoewel die tamelijk mat en kort was, en werd er een pizzaatje gegeten.

Al met al kunnen we terugkijken op een zeer geslaagde dag met z'n allen welke zeker voor herhaling vatbaar is.

Conclusie:

Het is prima te doen om even een dagje Winterberg te doen. Je rijdt er in drie uurtjes (oké, beetje afhankelijk van waar je woont natuurlijk) heen. Als je slim bent trek je alvast je skibroek e.d. in de auto aan. Je stapt er uit, koopt een skipas en je gaat. Zeker op doordeweekse ochtenden is het lekker rustig. Je hebt helemaal het gevoel op wintersport te zijn en hoewel de pistes natuurlijk in verhouding kort zijn, heb je toch het gevoel lekker te kunnen skien of boarden. Wij gaan zeker nog een keertje!