Saskia's weblog

Reisverslag naar Serre Chevalier deel 2

Gisteren publiceerde ik het eerste gedeelte van mijn reisverslag naar Serre Chevalier. Vandaag volgt, zoals beloofd, deel 2!

"Het begint bij mij al behoorlijk te kriebelen. Er is daar vast nog wel meer te beleven"

Dat klopt! Wat je er namelijk ook heel goed kunt doen is: snowkiten. Wow! Deze spannende en enerverende sport wordt beoefend op de "Col de Lauteret", waar de omstandigheden optimaal zijn. Omdat natuurlijk niet iedereen zomaar kan snowkiten kun je er ook les nemen waarbij je voorzien wordt van alle benodigde materiaal. Helaas was er op het moment té veel wind, waardoor deze tak van wintersport nog op mijn verlanglijstje blijft staan...

Foto's: Agence ZOOM

Dan is er nog iets bijzonder unieks wat je in Serre kunt beleven....Zelf rijden in een pistenbully. En dan bedoel ik niet: méérijden. Nee, ik bedoel ZELF sturen. Uniek! Eerst krijg je kort onderricht van een van de pistebullychauffeurs en vervolgens mag je deze vier ton kostende Ferrari onder de bully's zelf besturen. Op een speciaal uitgezet parcours krijg je te maken met alles wat je in het 'eggie' ook tegenkomt. En natuurlijk hoort daar een steile heuvel ook bij. Super gaaf. Kijk maar naar het filmpje en de foto's:

Je kunt trouwens ook 's nachts mee de piste op met een bully. Dan kun je écht zien hoe de pistes geprepareerd worden. Aanrader!

Eerst aandachtig luisteren naar Remy, de pistenbullyleraar...

"Ik hoop dat ik het allemaal kan onthouden..."

Daar ga ik!

Dit is echt kicken!

"Wow, dat klinkt echt gaaf. Heb je nog meer gaafs gedaan?"

Het gebied van Serre leent zich prima voor het maken van offpiste trips. Of je nu dichtbij de pistes wilt blijven of iets meer van de "bewoonde" wereld off piste wilt skiën: het kan allemaal. Denk eraan dat je een goede gids meeneemt en natuurlijk lawinepiepers en een schap. Want ook al lijkt het allemaal safe en veilig: een lawine ligt altijd op de loer.

"Is er ook nog tijd geweest voor ontspanning?"

Jazeker! Behalve de mogelijkheid voor het drinken van een biertje of lekker wijntje biedt Serre ook de mogelijkheid tot het nemen van een weldadig bad. De natuurlijk warme bron bij het dorp Monetier les Bains, geeft een bijzondere dimensie aan de wellnessbeleving van het sinds december 2008 geopende Les Grands Bains. Hier kun je je overgeven aan de weldaad van een binnen- en buitenbad op een constante temperatuur van 37 graden, aangevuld met allerlei extra faciliteiten. Nou, ik kan je zeggen: het was heerlijk weldadig. Fantastisch ook dat je, liggend in een bubbelbad, uitzicht hebt op de ondergaande zon die de lucht van Serre in verschillende roodtinten hult. Dan weet je ineens ook weer wat de kreet "leven als een god in Frankrijk" inhoudt....

Foto: Agence ZOOM

Losse eindjes:

- Ook hier weer veel meer skiërs dan snowboarders. Zou snowboarden dan ooit uit raken?

- Het dragen van een helm is hier behoorlijk geaccepteerd. Ook nu weer heb ik 'm met graagte gedragen. Al was het alleen maar vanwege de warmte.

- Er zijn relatief veel Engelsen toen wij er waren. Maar ook nu weer prima om mee te skiën.

- Geen zin om te skiën? Je kunt er een boel andere dingen doen: schaatsen, scheuren met een auto over een ijsparcours, nordicwalking, langlaufen en natuurlijk badderen.

- Het skigebied van Serre Chevalier heeft zelfs haar eigen iPhone App gelanceerd. Je vindt er allerlei relevante informatie zoals webcams, weerbericht, sneeuwhoogte etc.

- Meer informatie kun over Serre Chevalier kun je vinden op www.serre-chevalier.com

Conclusies:

Ik ben zeer aangenaam verrast door de variëteit van het gebied. Prachtige pistes, goed geprepareerd, veel zon én skiën tussen de bomen. De dorpjes zijn charmant en authentiek en doen in niets denken aan de typische Franse hoogbouw. Overal tref je er chalets aan, waardoor het allemaal erg vriendelijk aandoet. Per vliegtuig zit je zo in het gebied; vliegen naar Grenoble en met een taxibusjes sta je binnen vier uur op de latten.

Eten kun je er geweldig, net als het drinken van een biertje, wijntje of andere versnapering. Mocht je niet zo'n diehard wintersporter zijn kun je je hart ophalen aan andere activiteiten. Zeker in combinatie met de cultuurhistorische omgeving, waarbij vooral Briançon zeker de moeite van het bezoeken waard is, is het een ideale plek om je wintersport door te brengen.

Mij gaan ze daar absoluut nog eens terugzien!

Reisverslag naar Serre Chevalier deel 1

Zoals beloofd hierbij een uitgebreid reisverslag van mijn tripje naar Serre Chevalier in Frankrijk. Omdat het verslag een beetje té lang werd, heb ik 'm in tweeën gehakt. Deel 2 volgt dus nog!

"Serre Chevalier. Ik heb er nog nooit van gehoord..."

Dat kan best kloppen. Het is een relatief iets onbekender gebied dan de bekende Franse wintersportgebieden als VT, Espace Killy en Portes du Soleil. Toch is het een prachtig gebied met maar liefst 250 kilometer aan pistes en mag zich daarmee gerust meten met de eerder genoemde Franse gebieden.

Ik vloog met Transavia vanuit Rotterdam in slechts 1 uur en 10 minuten naar Grenoble. Het grote voordeel is dat Zestienhoven relatief klein is. Dat betekent op geringe afstand parkeren, lage parkeerkosten, snelle afhandeling bij de gate en snel je bagage. Relaxed! Transavia vliegt speciaal voor wintersporters vanaf half december tot eind maart vier maal per week (maandag/donderdag/zaterdag/zondag) naar Grenoble.

Het gebied ligt op 110 kilometer van het vliegveld van Grenoble en ligt op ongeveer dezelfde afstand van Turijn, Italië. Dat dit van oudsher strategisch een gelegen gebied is, zie je overal terug. Zo ligt de eeuwenoude stad Briançon als parel van de Alpes du Sud te pronken onderaan de pistes van het gebied, maar ook in de andere dorpen vind je diverse gebouwen uit de Romeinse tijd terug. Geen typische Franse flatgebouwen dus, maar een hele charmante plek om te vertoeven tijdens je wintersport. Het gebied bestaat uit 13 dorpjes, grofweg verdeeld in vier wijken: Briançon, Chantemerle, Villeneuve-la-Salle en Monêtier les Bains.

Oude Romeinse kerk in Monêtier les Bains

"Klinkt interessant. Kun je nog iets meer over dat historische aspect van het gebied vertellen?"

Natuurlijk! Het leuke is namelijk dat ze dat cultuur historische verwerkt hebben ín het skigebied. Juist omdat er zoveel historie over het gebied te vertellen is, hebben ze getracht dat te vatten in een project wat uitgemond is in "Neiges de culture". Langs negen pistes en in de liften die je daar naar toe brengen vind je diverse culturele activiteiten. Het vertelt je op speelse wijze over de bijzondere historie van het gebied. In de door de ontwerper van het hoofdkantoor van Rossignol gebouwde hokjes bijvoorbeeld kun je ontdekken wat Vauban, bekend geworden als bouwer van diverse vestingwerken en het belegeren van steden, eigenlijk te verborgen had...Wat dat is? Dat vertel ik natuurlijk niet...

Maar er is nog veel meer. Zo kun je er bijvoorbeeld te weten komen waarom sneeuw wit is. Door het nomaden dorp te bezoeken kun je leren hoe de mensen in andere continenten in de kou leven. Of wat dacht je van een te downloaden podcast waarin de plaatselijke held én oud wereldkampioen afdeling, Luc Alphand, vertelt over zijn passie voor het gebied en het skiën in het algemeen. Leuk!

Een ander -altijd interessant- onderdeel van Neiges de Cultures is het eten. Negen restaurants in het gebied hebben in het kader hiervan de handen ineen geslagen en een "Menu Blanc" op de kaart gezet. Ieder restaurant heeft, met behulp van een bekende chefkok (William Deleuil), een eigen menu ontwikkeld waarbij de kleur wit de hoofdrol speelt. En dat uit zich dan bijvoorbeeld in een soufflé van geitenkaas, canneloni of een heerlijke, tongstrelende en hemelse witte mousse...Maar, je kunt natuurlijk ook altijd kiezen voor kaasfondue. Ook erg lekker!

Ik was erg onder de indruk van de originaliteit en variëteit van dit project. Het is totaal anders dan waarmee andere gebieden zich trachten te onderscheiden. Want zeg nou zelf: als je boven op de piste staat en je uitkijkt over de historische stad Briançon met z'n prachtige fort is dat al bijzonder indrukwekkend, maar om iets meer over het hoe en waarom te leren maakt dat je 't allemaal nog net iets beter kunt waarderen.

"Allemaal leuk, Sas. Maar vertel nou nog ff wat meer over het gebied zelf?"

Zoals ik al schreef bestaat het gebied uit 250 kilometer piste, zijn er 63 liften en 107 pistes. Daarnaast vind je er ook een boardercross parcours en een halfpipe. Het mooiste vond ik persoonlijk dat een groot gedeelte van de pistes zich tussen de bomen bevindt. In tegenstelling tot andere, hooggelegen gebieden in Frankrijk, ski je dus zeer regelmatig tussen de dennenbomen en lariksen. Hoe charmant! De eerste dag hebben we dan ook volop genoten van de zeer goed geprepareerde pistes en de prima sneeuw. In de nacht van vrijdag op zaterdag is er op zo'n 20 centimeter verse sneeuw gevallen. Zo mogelijk nog betere omstandigheden dus. Wist je trouwens dat er in dit gebied meer dan 300 dagen dagen zon heeft? Ook toen wij er waren scheen het zonnetje regelmatig (hoewel de temperaturen behoorlijk laag waren).

Het gebied kent diverse leuke blauwe, rode en zwarte pistes. Vooral de zwarte afdaling, vernoemd naar de eerder genoemde Luc Alphand, is super om te doen. We hebben 'm dan ook met verve uitgeroepen tot onze "meest favoriete piste". Heerlijk!

Dit is het einde van deel 1. Deel 2 volgt morgen!

Neefjes tante

Gister was het een spannende dag voor mijn zusje. Het was tijd voor de 20 weken echo. En die is niet alleen spannend vanwege het geslacht, maar natuurlijk ook vanwege de gezondheid. Gelukkig was alles goed. Alles zat erop en eraan en werkte naar behoren. En..............het wordt een jongetje!!!!!!!!! Helemaal fantastisch natuurlijk in zon meiden familie als de onze. Mijn vader heeft alleen maar zussen, ik heb alleen maar zussen en tot nu toe waren er alleen nog maar kleindochters geboren. Even wennen dus dat er ineens een kereltje bij komt, maar wat ontzettend leuk. Gefeliciteerd zusje en zwager. En nu maar op zoek naar een jongens naam.

Bar, bedankt voor je tekst...heb 'm ff gestolen...

Dagje Winterberg

Afgelopen vrijdag vertrok ik met een tiental collega's om een dagje Winterberg onveilig te maken. Vrijdagochtend vertrokken in de luwte na de nacht (hé, bekende zin ;-)) en rond 5.30 vanuit het zuiden des lands richting Duitsland. Alleen rond Dortmund was het iets drukker onderweg, maar om iets over half negen arriveerden we in Winterberg.

Degenen die spullen moesten huren deden dit, skipas kopen (handig, dit jaar werken ze voor het eerst met een keycard van Skidata) en gaan. Ondanks dat het behoorlijk mistig was, was de temperatuur prima te doen (iets onder nul) en hoe hoger je kwam hoe beter het weer werd.

Het was/is behoorlijk winters in Winterberg

Omdat een aantal collega's nog nooit op de ski's had gestaan én we een heuse skilerares in ons midden hadden werd hen de eerste kneepjes der edele skisport bijgebracht. De rest ging naar boven om heerlijk te skien of te boarden. Geen wachtrijen bij de lift, gewoon lekker doorskien. De sleepliften blijft voor boarders natuurlijk een behoorlijke uitdaging, maar zelfs dat went snel.

Ik in de lift

De nieuwe zespersoonsstoeltjeslift

Tussen de middag heerlijk buiten (!) geluncht met z'n allen en daarna waren er twee kneusjes uit het skiklasje bevordert en inclusief de lerares hebben we de rest van de pistes gedaan. Ik moet zeggen dat het vooral 's middags behoorlijk druk was, dus moest je iets langer wachten bij de lift. Maar al met al was dat zeker geen enkel probleem.

Biertje, gluhweintje...

Na het skien volgde natuurlijk de apres-ski, hoewel die tamelijk mat en kort was, en werd er een pizzaatje gegeten.

Al met al kunnen we terugkijken op een zeer geslaagde dag met z'n allen welke zeker voor herhaling vatbaar is.

Conclusie:

Het is prima te doen om even een dagje Winterberg te doen. Je rijdt er in drie uurtjes (oké, beetje afhankelijk van waar je woont natuurlijk) heen. Als je slim bent trek je alvast je skibroek e.d. in de auto aan. Je stapt er uit, koopt een skipas en je gaat. Zeker op doordeweekse ochtenden is het lekker rustig. Je hebt helemaal het gevoel op wintersport te zijn en hoewel de pistes natuurlijk in verhouding kort zijn, heb je toch het gevoel lekker te kunnen skien of boarden. Wij gaan zeker nog een keertje!

Je denkt toch niet...

Hee dudes. It's Mozart time!

Jullie hebben vast gelezen over de shit die ik in mijn lijf heb zitten. Dat is niet grappig mensen! Spuitje hier, zalfje daar en het ergste van alles is nog wel dit...(klik)

Zie je dat? Die kleine, petiterige, smerige, stinkende bolletjes? Dat noemt het vrouwtje "eten". Het is nieuw, zegt ze. En heel erg lekker, zegt ze. Nou, ik vind er echt helemaal niets, maar dan ook niets aan. Waar is mijn lekkere verse vlees gebleven? Mmm...lekker kip, hart of pens...Ja, ik weet wel waar het gebleven is. Het zit in een lade in een kastje waar heel veel kou uit komt. Kom vrouwtje, maak dat ding eens open....

Sjee zeg. Ze doet het niet. Ze zeg dat ik dit moet eten. Hypo allerdingest noemt ze 't. Of zoiets.

Nou écht niet dat ik het ga eten. Tsss...eens kijken wie de langste adem heeft.

(Mozart heeft al twee dagen niets gegeten. Hij vertikt 't om 't nieuwe voer te eten...., maar het zal moeten)

Wat een dag

Wat een dag!

Zoals ik gisteren schreef moest ik met Mozart naar de dierenarts. Zo gezegd zo gedaan. Althans zo leek 't. Het bleek dat Mozart niet alleen hotspot heeft, maar ook nog eens: ontstoken oren, ontstoken piemel, ontstoken ogen én ontstoken tandvlees. De oorzaak? Tja, als ze dat wisten...... Dat gaan we nu uitzoeken door te starten met hypo-allergeen voer. Geen snoepjes, koekjes of lekkere botten voor Mozart. Gewoon saaie brokken. Och germ! Mocht daar niets uit komen dan betekent dat dat er een hele reeks bloedonderzoeken kan volgen. Want ook honden kunnen hooikoorts hebben (dat zal ie dan wel van mij hebben ;-)), allergie voor huisstofmijt of andere soorten allergie. Enfin, zover is het gelukkig nog niet. En kon ik uiteindelijk huiswaarts keren met een hele tas vol medicijnen en een zak voer. Gelukkig kon ik het allemaal dragen, want ik mocht 200 euro daar laten....

Toen de werkdag voorbij was, togen Mozart en ik huiswaarts. Aangekomen bij de voordeur stak ik de sleutel in het slot en.....niets. Hij deed het niet. Ik kon de deur niet openen. Oh, dat is toch zo stom. Daar sta je dan voor je eigen huis en je kunt niet naar binnen. Allerlei scenario's schoten door mijn hoofd: ruitje inslaan (dan zit je met de ellende van glas, kou en morgen als de sodemieter een glaszetter zien te vinden), trap op klimmen (maar ja, geen raampje open) of wachten in de kou tot Os thuis zou komen. Omdat onze werkster vandaag geweest was, belde ik haar. Ze zou wel komen met haar sleutel. Toen ze verscheen moest ze met het schaamrood op haar kaken bekennen dat de sleutel nog op de binnenkant van de deur zat en ze deze zo achter zich dicht had getrokken....shit.

Maar goed, geen nood. Hier wonen immers louter aardige mensen, dus we belden aan bij een van de buurmannen. Probleem uitgelegd en ja hoor, hij wist wel wat. Dus even later stonden we via de brievenbus te hengelen. En met succes!! We konden naar binnen.

Heerlijk hoor, zo'n buurman met inbrekersambities!

HotSpot

Het begint zo langzamerhand een gewoonte te worden....Mozart is vreselijk aan 't verharen. Daardoor (of als gevolg van...ik weet de volgorde niet precies) is z'n weerstand aanmerkelijk lager. Daardoor krijgt ie sneller diarree en is dus ook bevattelijker voor andere dingen zoals.....hotspot op z'n borst. Dit wordt geloof ik al de vierde keer in z'n nog jonge leven.

Je weet niet wat hotspot is? Geeft niet, ik had er eerder ook nog nooit van gehoord. Kijk hier maar wat het is.

Vanavond zag ik 't. Meteen de DA gebeld, maar die hadden geen plek meer. Dus snel de plek gewassen met desinfecterende shampoo en Vetaderm er op gesmeerd, maar ik heb niet de indruk dat het iets uithaalt. De plek is alweer aardig groot en de haren zijn daar zo dik....

Zucht...morgen dus maar weer naar de DA om 'm te laten scheren en wat zalf/spray te krijgen. Hopelijk is Mozart er dan weer snel vanaf!

Mooie 3D plaatjes

Driedimensionaal, of 3D, staat mede door de film "Avatar" en de komst van 3D televisie in de nabije toekomst volop in de schijnwerpers. Ik vind het een bijzonder intrigerend fenomeen. Deze plaatjes passen dan ook prima binnen bij mijn fascinatie hier voor:

En hier de making of:

Bron: Frank-ly